Desiree (50), caregiver: “De praktijk leer je niet uit een boek”

Floow.ai

Bij Floow.ai vinden we het belangrijk om échte verhalen uit de zorg zichtbaar te maken. Daarom bevragen we in een reeks korte interviews mensen die in de zorg werken of de overstap hebben gemaakt. Wat drijft hen? Wat verrast hen? En wat willen ze meegeven aan anderen?

Deze keer in de spotlight het verhaal van Desiree (50). Ze laat zien hoe breed je je kunt ontwikkelen binnen de sector. Ze startte ooit in een kinderdagverblijf, maakte de overstap naar de gehandicaptenzorg en brengt haar ervaring nu in bij de ouderenzorg als caregiver bij Dovida. Een ervaren professional die de zorg door en door kent!

Interview

Je hebt gewerkt in de kinderopvang, de gehandicaptenzorg en nu de ouderenzorg. Wat drijft je om steeds een nieuwe uitdaging aan te gaan?
“Ik hou simpelweg van vooruitgang en ontwikkeling; nieuwe uitdagingen zijn echt mijn ding. Ik wil altijd blijven leren. Zo maakte ik de overstap van het kinderdagverblijf naar de gehandicaptenzorg, omdat ik daar een vast contract met meer uren kon krijgen. Qua ontwikkeling liep ik in de verstandelijk gehandicaptenzorg op een gegeven moment een beetje vast. Na op verschillende woningen gewerkt te hebben, zag ik een nieuwe uitdaging: in Alkmaar startte een verpleeghuis met kleinschalig wonen voor mensen met geheugenproblemen. Na een jaar kreeg ik daar de kans om de opleiding tot Verzorgende IG te gaan volgen. Elke nieuwe plek brengt weer frisse energie en nieuwe lessen met zich mee.”

Je bent ook op een gegeven moment gestart met een verpleegkundige opleiding, maar dat liep anders dan gepland. Wat is daar gebeurd?
“Ik ben na driekwart jaar gestrand omdat de theorie op school totaal niet aansloot bij mijn praktijk op de werkvloer. Ik werkte op een groep met cliënten met complex gedrag, terwijl de opleiding zich focuste op verpleegtechnische handelingen zoals infusen. Omdat ik die handelingen in de praktijk nooit tegenkwam, kon ik de theorie niet eigen maken. Ik ben echt een praktijkmens; ik moet het doen en ervaren om het te leren.”

Tegenwoordig werk je als caregiver bij Dovida. Wat verraste je het meest bij deze overstap?
“Ik vind het prachtig dat ik hier echt tijd heb voor de cliënten; ik ben minimaal een uur bij iemand aanwezig. Het is werk waarin je elke dag direct het verschil maakt in het leven van anderen. Door deze ondersteuning is het mogelijk dat mensen langer in hun eigen, vertrouwde omgeving kunnen blijven wonen.”

Wat zie je vaak nog misgaan bij het inwerken van nieuwe collega’s?
“Het begint bij een warm welkom. Soms komt een leerling op haar eerste dag en weet het team niet eens dat ze komt. Dat voelt onveilig. Ook worden inwerkdagen vaak geschrapt wegens personeelstekort of ziekte. Mijn advies aan werkgevers is: kijk naar het individu. De een heeft aan vier dagen genoeg, de ander heeft er acht nodig. Vraag waar hún behoefte ligt in plaats van alleen de regels te volgen. En: en goede start, waarbij je hartelijk wordt ontvangen, is het halve werk.”

Kun je een voorbeeld geven van wat jouw werk in de zorg zo mooi maakt?
“Ik kom bij een echtpaar van wie de man (94) dementie heeft. Zijn vrouw is 24/7 zijn mantelzorger, wat voor haar erg intensief is. Door de juiste benadering en aanpak is het gelukt om hem wekelijks een middag naar de dagbesteding te brengen. Hierdoor heeft zijn vrouw, die zelf ook boven de 90 is, even tijd voor zichzelf. Het is prachtig om dit te bereiken en te zien wat het voor beiden oplevert.

Daarnaast kom ik bij een mevrouw voor wie ik onder andere kook en met wie ik samen eet. Ik bied haar een luisterend oor en ze is altijd zo dankbaar en complimenteus. Dat ik er echt kan zijn voor de cliënt, maakt mijn werk bijzonder; elke dag is weer anders. De mooie reacties die ik terugkrijg van de cliënt, de partner of de familie, zijn voor mij de echte ‘krenten in de pap’. De band die je opbouwt is vaak prachtig. Een glimlach, een mooie reactie of een cliënt die je na afloop staat uit te zwaaien; dat is waar ik het voor doe!”

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die twijfelen om de stap naar de zorg te zetten?
“Durf blanco ergens in te stappen. Begin kleinschalig als een grote afdeling je afschrikt. De zorg is prachtig als je bereid bent om met je hart te werken. Je krijgt er zoveel dankbaarheid voor terug, niet alleen van de cliënten maar ook van hun families die je ontzorgt. Het is het mooiste vak dat er is.”

Bedankt Desiree

We willen Desiree hartelijk bedanken voor haar openheid en inspiratie. Haar verhaal laat zien hoe waardevol werk in de zorg kan zijn. Voor jezelf én voor de mensen die je ermee helpt.

Volg de serie

Dit interview is onderdeel van een serie van interviews met zorgprofessionals.
Volg Floow.ai op LinkedIn om geen interview te missen!