Jessica (51): Van 20 jaar financiële sector naar de gehandicaptenzorg

Bij Floow.ai vinden we het belangrijk om échte verhalen uit de zorg zichtbaar te maken. Daarom bevragen we in een reeks korte interviews mensen die in de zorg werken of de overstap hebben gemaakt. Wat drijft hen? Wat verrast hen? En wat willen ze meegeven aan anderen?

Floow.ai

Deze keer in de spotlight het verhaal van Jessica (51).
Na twintig jaar in de financiële sector besloot Jessica na een reorganisatie een nieuwe weg in te slaan en te kiezen voor een carrière in de gehandicaptenzorg. Hoewel haar eerste sollicitatie niet direct tot een plek in een leer-werktraject leidde en zij te maken kreeg met de uitdagingen van de coronaperiode, liet zij zich niet ontmoedigen! Via vrijwilligerswerk in een bibliotheek bevestigde zij voor zichzelf dat haar passie bij het begeleiden van cliënten lag. Dit vormde de start van een traject waarin zij zich in vijf jaar tijd heeft doorontwikkeld tot persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg. Haar verhaal laat zien hoe doorzettingsvermogen en het volgen van je hart leiden naar een plek waar je echt het verschil kunt maken.

Interview

Je hebt 20 jaar in de financiële sector gewerkt voordat je de overstap maakte. Merkte je een cultuurverschil tussen beide sectoren (zakelijke omgeving vs gehandicaptenzorg), kan je een concreet voorbeeld noemen?
“In de financiële sector is alles gericht op efficiëntie, snelle besluitvorming en commercieel resultaat. In de zorg staat de behoefte van de cliënt ten alle tijden centraal en heb je geen belang bij een financieel resultaat. Bij de klantenservice moest ik mensen op een gegeven moment naar internet sturen en zat je aan tijd gebonden; je kon ze voor je gevoel niet van A tot Z helpen. In de zorg ben je er echt letterlijk voor iemand en kun je echt wat betekenen.”

Na meerdere reorganisaties besloot je voor jezelf te kiezen en ging je de zorg in. Wat hield voor jezelf kiezen in dit geval in?
“De wereld bij mijn vorige werkgever veranderde zo erg en door wat we persoonlijk hadden meegemaakt, werd ik me bewust van waar ik stond en wat ik miste. Ik miste het letterlijk en figuurlijk iets kunnen betekenen voor iemand en daar voldoening uit halen. Voor mezelf kiezen hield dus in: luisteren naar het gevoel dat ik met mijn hart wilde gaan werken.”

Toen je voor het eerst solliciteerde voor een leer-werktraject op niveau 4, kreeg je te horen dat je het niet zou halen. Hoe ging je hiermee om?
“Ik sloeg in eerste instantie dicht omdat ik het niet had verwacht; het werk dat ik hiervoor deed was op HBO-niveau. Ik was teleurgesteld dat ze niet eens naar mijn verhaal luisterden, maar daardoor werd ik juist strijdlustiger om het wel te redden. Ik dacht: ‘dan ga ik weer solliciteren bij de klantenservice en doe ik er een aparte cursus bij, maar ik ga er komen’. Uiteindelijk heb ik een vacature op niveau 3 aangegrepen bij dezelfde organisatie.”

Je bent gestart als vrijwilliger in een bibliotheek om cliënten te begeleiden. Wat gebeurde er precies in dat Leescafé waardoor je dacht: “Ik zou me niet meer kunnen voorstellen iets anders te doen”?
“Het leescafé is een soort lunchroom in een bibliotheek waar ik cliënten met een beperking (LVB) begeleidde bij het bakken van taart, soep maken en bedienen. Het was de bevestiging die ik nodig had: ik kreeg er zoveel voldoening van en vond het zo leuk om echt contact te hebben met de mensen en naar hun verhalen te luisteren. Dat kun je niet vergelijken met het werk in de financiële sector.”

In vijf jaar tijd heb je niet alleen niveau 3 afgerond, maar inmiddels ook je niveau 4-diploma op zak en werk je als Persoonlijk Begeleider. Welke vaardigheden uit je ‘vorige leven’ in de financiële sector komen je nu goed van pas in deze rol?
“Ik neem vooral de gesprekstechnieken mee vanuit mijn vorige baan. Het goed kunnen luisteren naar mensen, niet gelijk je eigen mening vormen en empathie tonen. ‘Doen wat je zegt en zeggen wat je doet’ is heel belangrijk. Zodra cliënten merken dat je gehaast bent of niet echt luistert, slaan ze de deur voor je neus dicht. Door mijn ervaring krijg ik vaak sneller een vertrouwensband en kan ik soms meer voor elkaar krijgen.”

Je geeft aan dat je enorm veel voldoening uit je huidige werk haalt. Kun je een specifiek moment of een kleine interactie met een cliënt beschrijven waarbij je dacht: ‘Ja, hiervoor heb ik destijds die stoute schoenen aangetrokken!’?
“Het mooiste moment dat me altijd is bijgebleven, was een bewonersvakantie in coronatijd. We gingen naar een vakantiepark in Schoorl en de koppies van die jongens toen ze in de bus zaten en doorhadden dat we eruit gingen… hoe gelukkig ze waren! Ik ben met een cliënt één-op-één gaan zwemmen, wat hij al jaren niet had gedaan. Het vertrouwen dat hij in mij had terwijl we stapje voor stapje het water in gingen en zijn angst zag verdwijnen… ja, daar doe je het voor.”

Bedankt Jessica

We willen Jessica hartelijk bedanken voor haar openheid en inspiratie. Haar verhaal laat zien hoe waardevol werk in de zorg kan zijn. Voor jezelf én voor de mensen die je ermee helpt.

Volg de serie

Dit interview is onderdeel van een serie van interviews met zorgprofessionals.
Volg Floow.ai op LinkedIn om geen interview te missen!