Siefra (45): Hoe een baantje uit nood Siefra’s echte passie onthulde

Bij Floow.ai vinden we het belangrijk om échte verhalen uit de zorg zichtbaar te maken. Daarom bevragen we in een reeks korte interviews mensen die in de zorg werken of de overstap hebben gemaakt. Wat drijft hen? Wat verrast hen? En wat willen ze meegeven aan anderen?

Floow.ai

Deze keer in de spotlight het verhaal van Siefra (45).
Siefra wist nooit precies wat ze wilde worden, tot het lot een handje hielp. Na jarenlang in een tassen- en sieradenwinkel te hebben gewerkt, kwam ze thuis te zitten toen de deuren sloten. Een sollicitatie ‘uit nood’ bij Buurtdiensten bracht haar voor het eerst in contact met ouderen, en dat veranderde alles. Haar verhaal laat zien hoe een carrièreswitch op latere leeftijd niet alleen mogelijk is, maar je ook een passie kan brengen die je nooit voor mogelijk had gehouden. Lees hieronder haar volledige interview over de stap naar de dementiezorg (De Zorgcirkel).

Interview

Je werkte hiervoor in een winkel met tassen en sieraden. Hoe was het toen je voor het eerst een afdeling voor mensen met dementie opliep?
“Dat was een enorme omschakeling en heel indrukwekkend. Je hoort van tevoren natuurlijk wel wat verhalen, maar je weet totaal niet wat je echt kunt verwachten. Ik vond het in het begin vooral heel verdrietig om te zien wat dementie met een mens doet. Het maakte diepe indruk hoe verschillend bewoners reageren; de één eet niet meer, terwijl de ander heel onrustig is of met dingen gaat gooien.”

Je wist nooit wat je ‘later wilde worden’. Was er een specifiek moment of een gebeurtenis waardoor de knop omging en je wist: ‘Dít is mijn plek, ik ga in de zorg werken’?
“Dat was bij de Buurtdiensten, waar ik onder andere hulp in de huishouding bood bij ouderen. Ik merkte dat ik het heel erg leuk vond met ouderen; ze waren altijd blij als je langskwam en het betekende echt wat voor hen. Ik ging dan bijvoorbeeld een rondje rijden of koffie drinken met een cliënt met beginnende dementie. Toen dacht ik: ‘misschien moet ik hier wat meer in doen’.”

Je bent in 2018 begonnen als huiskamermedewerker bij De Zorgcirkel. Hoe heeft die rol, waarin de focus ligt op sfeer en welzijn, je gevormd als zorgverlener voordat je de medische kant van het vak opging?
“Het was een leerzame, maar soms ook pittige tijd. Je komt binnen als ‘vreemde’ op een afdeling waar collega’s soms al dertig jaar werken, dus ik moest even m’n plekje vinden. Maar juist in die rol leerde ik de bewoners echt kennen door de dagelijkse structuur van de huiskamer. Je leert hoe belangrijk de sfeer en het welzijn zijn voordat je überhaupt naar de medische handelingen kijkt.”

Na ongeveer drie jaar als huiskamermedewerker besloot je de opleiding tot Helpende Plus te gaan doen. Waarom zette je de stap en zag je ook beren op de weg?
“Ik kreeg het gevoel dat ik meer kon dan alleen broodjes verzorgen en koffie zetten, en het hele ziektebeeld sprak me erg aan. Andere huiskamermedewerkers waren ook gestart met de opleiding, dus ik ging informeren. Ik vond het wel spannend omdat ik een groot gezin met vier kinderen had om rekening mee te houden.”

In de winkel maakte je klanten blij op een andere manier dan nu. Kun je een moment uit je huidige werk omschrijven dat voor jou een gevoel van voldoening geeft?
“Er komen weleens cliënten binnen die erg onrustig zijn en voor het gevoel de grip op hun leven kwijt zijn. Door een cliënt dan rustig te begeleiden, het vertrouwen te winnen en goede persoonlijke zorg te bieden, zoals ondersteuning bij de persoonlijke verzorging en schone kleding, zie je iemand helemaal veranderen. Wanneer familieleden na twee weken aangeven hoe goed de cliënt er weer uitziet en hoe positief de verandering is, dan is dat voor mij echt de kroon op mijn werk.”

Er zijn veel mensen die, net als jij vroeger, nog niet weten wat ze willen worden ‘als ze later groot zijn’. Wat zou jij tegen hen willen zeggen over de overstap naar de (dementie)zorg?
“Ga op onderzoek uit en laat je niet afschrikken door de vooroordelen. Veel mensen denken bij de zorg alleen aan ‘billen wassen’, maar het gaat om het menselijke contact en het wegnemen van angst bij kwetsbare mensen. Als je werkt met je hart, voelt het niet eens als werk. Stap gewoon eens een zorginstelling binnen en kijk wat het met je doet.”

Bedankt Siefra

We willen Siefra hartelijk bedanken voor haar openheid en inspiratie. Haar verhaal laat zien hoe waardevol werk in de zorg kan zijn. Voor jezelf én voor de mensen die je ermee helpt.

Volg de serie

Dit interview is onderdeel van een serie van interviews met zorgprofessionals.
Volg Floow.ai op LinkedIn om geen interview te missen!